Dear Authors,
If you believe that your paper was mistakenly rejected by other leading journals and you do not agree with final decision, the editors of Reports of Practical Oncology and Radiotherapy offer new fast track review. You may submit your manuscript to Reports of Practical Oncology and Radiotherapy together with all prior peer-reviews obtained from the other journal and your rebuttal letter. We guarantee review based decision within 72 hours from the time we will receive your manuscript.

Fast track submission process: Please submit the manuscript with all reviews and rebuttal letter by email to Dr. Michal Masternak (michal.masternak@ucf.edu) for fast review processing. To assure immediate attention the email title must to include: RPOR-fast track- Last Name First Name (of corresponding author).

Volume 5, Number 1, 2000

Ocena porównawcza dawki w odbytnicy obliczonej dwiema metodami w brachyterapii śródjamowej chorych na raka szyjki i trzonu macicy

Serkies K, Badzio A, Jereczek-Fossa B, Nowak R, Szewczyk P, Tarnawska Z, Jassem J.

Summary:

Wstęp: W Klinice Onkologii i Radioterapii AMG od 1985 roku stosowana jest brachyterapia cezowa przy użyciu aparatu Selektron LDR. Dawkę maksymalną w odbytnicy do roku 1995 wyznaczano stosując wprowadzony doodbytniczo drucik ołowiany w osłonce plastikowej (R1), a w ostatnich latach zgodnie z zaleceniami Raportu 38 ICRU, dodatkowo oznacza się ją lokalizując tylną ścianę pochwy przez tamponowanie gazikami zawierającymi cieniującą na radiogramach nitkę (R2).
Cel pracy: Porównanie dawek fizycznych (R1 i R2) i równoważnych im dawek biologicznych (r1 i r2) w odbytnicy, obliczonych powyższymi dwiema metodami.
Materiał i metody: Analiza dotyczyła 124 aplikacji cezu u 102 chorych na raka szyjki lub trzonu macicy, leczonych śródjamowo podczas skojarzonego lub pooperacyjnego napromieniania. Rozkład dawki w miednicy małej obliczano za pomocą komputerowych systemów planowania, wykorzystując 2 prostopadłe radiologiczne zdjęcia lokalizacyjne. Dawki biologiczne obliczono przy pomocy modelu liniowo-kwadratowego, przyjmując a/(3=4.
Wyniki: W 83% przypadków wartość bezwzględna dawek R1 była niższa od R2. Wartości średnie dawek R1 i R2 oraz r1 i r2 wynosiły odpowiednio: 13,2 ±4,3 Gy i 16,9 ±4,4 Gy oraz 16,8 ±8,0 Gy i 24,0 ±9,6 Gy. Średnia różnica między R1 i R2 oraz r1 i r2 wynosiła 3,7 Gy (95% Cl, 3,03-4,41 Gy) i 7,2 Gy (95% Cl, 5,77-8,56 Gy), odpowiednio i jest statystycznie znamienna (p<0,001 dla obu porównań). Różnica między dawkami pozostawała znamienna zarówno w przypadkach stosowania wyłącznie owoidów, jak i owoidów i sondy domacicznej, również przy uwzględnieniu ±10% błędu metody.
Wnioski: Wykazano istotną różnicę między dawkami wyznaczonymi dwiema metodami. W większości przypadków dawki w odbytnicy wyznaczone przy użyciu doodbytniczego markera były niższe od dawek obliczonych w punkcie referencyjnym wg ICRU. Wprowadzenie osłon obszaru brachyterapii podczas leczenia wiązką zewnętrzną na podstawie obliczeń dawek R1 oznacza możliwość podania zbyt wysokiej dawki całkowitej na odbytnicę, co zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań popromiennych. Z tego powodu metoda wyznaczania dawki w odbytnicy przy użyciu doodbytniczego drucika nie powinna być stosowana.

Signature: Rep Pract Oncol Radiother, 2000; 5(1) : 8-8


« back

 
INDEXED IN:

Indexed in: EMBASE®, the Excerpta Medica database, the Elsevier BIOBASE (Current Awareness in Biological Sciences) and in the Index Copernicus.

http://www.sciencedirect.com/science/journal/15071367/19/2